بیماری لایم چیست؟

25

بیماری لایم چیست؟

چگونه ایجاد میشود؟

آیا بیماری لایم همان شپش است؟ 

بیماری لایم توسط باکتری ایجاد میشود به نام بورلیا برگدورفری Borrelia burgdorferi که توسط یک نوع کنه آلوده به این باکتری به انسان منتقل میشود.
این کنه ها باید برای ۲۴ تا ۴۸ ساعت حضور داشته باشند تا بتوانند باکتری را انتقال دهند. بنابراین رعایت موارد پیشگیری در کنترل این بیماری بسیار موثر هستند.
لایم
لایم

علائم بیماری لایم: 

در مراحل مختلف از آلودگی علائم متفاوتی ظاهر میشود.
به طور کل سه مرحله برای بیماری لایم در نظر گرفته میشود.

مراحل ابتدایی:

Stage 1

– علائم شبه انفلونزا و تب و لرز و خستگی و دردمفاصل و عضلات و سردرد
– جوش‌های ملتهب
Erythema migrans
این قرمزی دایره ای شکل ممکن است بدون علائم یا همراه با خارش و سوزش باشد. ممکن است تا زمان بزرگ شدن کامل خوب جلب توجه نکند. زمانی که روی جوش حاصله تمیز میشود و بزرگ هم میشود به چشم درمی آید.
Bulls-eye rash
۲/۳ بیماران این نوع علائم پوستی را دارند.
۱/۳ دیگر ممکن است علائم پوستی خارج جلدی نشان می‌دهند.
این مرحله معمولا ۱ تا ۳۰ روز پس از گزش اتفاق میافتد.
جوش‌های درمان نشده ممکن است ۲ تا ۳ هفته باقی بمانند.
۸۰ درصد مبتلایان فقط یک اپی زود عارضه پوستی دارند ولی ۲۰ درصد به صورت مکرر عارضه شان عود میکند.
ممکن است عوارض پوستی متعدد دیده شود که در اثر انتشار از طریق خون میباشد نه به علت گزشهاس متعدد در مناطق مختلف پوست
Multiple lesions
گاهی اوقات این عارضه های پوستی با عفونت قارچی اشتباه گرفته میشوند. چنانچه این افراد با مخلوطی از کلوتریمازول و‌ بتامتازون درمان شوند همچنان مشکل ادامه پیدا میکند و زخمهای تازه ظاهر میشوند.
راه حل درمان با آنتی بیوتیک میباشد.
عوارض پوستی
عوارض پوستی

در مراحل ابتدایی ولی منتشر شده:

Stage 2 Lyme disease 

این مرحله معمولا ۳ تا ۱۰ هفته بعد اتفاق میافتد.
علائم سیستمیک مثل تب و خستگی وجود دارد.
– التهاب‌های منفرد یا گروهی روی پوست
تب
– ایجاد گره های لنفاوی حساس
– التهاب ملتحمه چشم
– مننژیت
– التهاب قلب
میتوانند از علائم این مرحله باشند.
گاهی یک تغییر رنگ قرمز آبی مانند در لاله گوش دیده میشود. Borrelial lymphocytoma
معمولا در کودکان دیده شده است. در بزرگسالان معمولا دور سینه دیده میشود.
این علامت بسیار نادر است.

در مراحل پیشرفته بیماری:

Stage 3 Lyme disease 

– آرتریت علی الخصوص در مفاصل بزرگ و زانو
وقتی بیمار به این مرحله برسد ممکن است سندرم های مختلفی تظاهر پیدا کنند.
– آرتریت بعد از عفونت لایم
التهاب زیاد مفاصل علی الخصوص زانو
– سندرم بعد از درمان لایم
درد، اختلالات شناختی عصبی و خستگی از علائم میباشند.
– بیماری مفصلی اتوایمیون
آرتریت روماتوئید، آرتریت پسوریاتیک و …
– بیماری عصبی اتوایمیون
نوروپاتی حاصل از دست دادن میلین رشته های عصبی به علت ناشناخته
ظهور آرتریت لایم نشانه رسیدن به مرحله سوم بیماری است.
در این مرحله مفاصل بزرگ مثل زانو درگیر میشوند.
بین آرتریت که در مرحله سوم بیماری ظاهر میشود و درد مفاصل یا آرترالژیا که در مراحل ابتدایی ظاهر میشود باید تشخیص افتراقی داده شود. اختلالات در رشته های عصبی که در مرحله سوم بیماری ظاهر میشوند هم رشته های مرکزی و هم رشته های عصبی محیطی را درگیر می‌کنند.
در مراحل پیشرفته علائم شدیدتر میشوند و پوست شبیه پوست سیگار ممکن است بشود.
Acrodermatitis chronica atrophicans

تشخیص:

در صورتی که در منطقه اندمیک باشید و التهابات پوستی را تجربه کنید و اخیرا در معرض کنه بوده اید بلافاصله درمان باید شروع شود. در صورت مشکوک بودن آزمایشات سرولوژی انجام میشود تا آنتی بادی مربوطه ردیابی شود. گاهی آسپیراسیون مایع مفصل انجام میشود تا مطمئن باشند این تجمع مایعات علل دیگری همچون آرتریت عفونی، نقرس نداشته باشد. بعضی اوقات آنالیز مایع مغزی نخاعی برای بررسی مننژیت انجام میشود. ‌‌گاهی یک نوار قلب برای تشخیص التهاب قلب ناشی از بیماری لایم توصیه میشود.

مدیریت بیماری لایم

 

بیماری لایم
بیماری لایم
با درمان سریع با آنتی بیوتیکهای خاص، بیماری کاملا درمان میشود.
انتخاب نوع آنتی بیوتیک، راه مصرف و طول دوره درمان طبق گایدلاینها باید پیش برود.
در بزرگسالان از آنتی بیوتیکهای داکسی سیکلین، آموکسی سیلین و سفوروکسیم استفاده میشود.
کودکان زیر ۸ سال و بانوان باردار و شیرده با آموکسی سیلین و سفوروکسیم درمان میشوند.
بیمارانی که مشکلات در قلب و مننژیت و پیچیدگی های بیشتری برایشان پیش می اید از پنی سیلین وریدی و سفتری آکسون و سفوتاکسیم تزریقی و نیز داکسی سیکلین خوراکی استفاده میشود.

پروتکل درمان بیماری لایم:

-آنتی بیوتیک خوراکی به مدت ۲۸ روز
– شروع دوباره درمان با آنتی بیوتیک چنانچه التهاب مفاصل دیده شود.
– درمان با انتی بیوتیک تزریقی چنانچه بیماری افسار گریخته باشد
– ادامه درمان آنتی بیوتیک خوراکی برای بیمارانی که تست PCE مایع سینویال آنها مثبت میباشد.
– استفاده از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مثل ایبوپروفن در افرادی که تست PCR آنها منفی بوده است. امکان افزودن هیدروکسی کلروکین وجود دارد.
بیمارانی که درد قفسه سینه و سنکوپ را تجربه می‌کنند بستری در بیمارستان و مانیتورینگ انجام میشود.

آموزش بیمار برای پیشگیری از بیماری لایم و نیز بعد از گزش کنه 

برای افرادی که در مناطق اندمیک یا پرخطر زندگی می‌کنند باید در رابطه با مراقبتهای قبلی و بعدی بیماری لایم آموزش داده شود. بیشترین تمرکز آموزش روی پیشگیری و مشاوره برای تدارکات بعد از گزش کنه و بررسی علائم می باشد.

استراتژی های شخصی برای جلوگیری از گاز کنه میتوانند شامل: 

دوری از مناطق دارای کنه، جستجوی لباسها و حیوانات خانگی برای وجود کنه در آنها و استفاده از دور کننده های حشره و کنه باشند. در رابطه با علائم بیماری در مراحل اولیه باید آموزش داده شود و همچنین بررسی گسترده تر شدن علائم مهم می باشد. چنانچه مصرف داکسی سیکلین را شروع می‌کنند. باید توجه داشته باشند که این دارو حساسیت پوست را به نور افزایش می‌دهد. بنابراین در حین مصرف داکسی سیکلین استفاده از ضدآفتابهای با SPF حداقل ۳۰ و کلاههای لبه دار توصیه میشود.
افرادی که دچار بیماری لایم شده اند باید آگاهی داشته باشند که آنتی بادی ایجاد شده نمیتواند از گزش های بعدی و آلودگی با باکتری جلوگیری به عمل آورند. مهم‌ترین استراتژی، روش‌های پیشگیری میباشند. پاسیوها، حیاط و نواحی چمن دار و پر از گیاه باید مداوم بررسی شوند و هرس شوند. کنه ها نیاز به محیط مرطوب دارند پس رطوبت محیط را کنترل کنید.
بیشتر در قسمتهای چوبی می‌توان کنه ها را دید. استفاده از اسپری های دافع حشرات بر روی پوست ‌‌لباس کمک کننده هستند. پوشیدن لباسهای آستین بلند و گذاشتن پاچه های شلوار داخل جوراب، پوشاندن موی بلند زیر کلاه در فضای بیرون توصیه میشود. استفاده از لباسهای رنگ روشن احتمال دیده شدن کنه روی لباس قبل از چسبیده به لباس را بیشتر میکند. هر روز که در این مناطق آلوده و مشکوک بیرون میروید لباسهای خود و فرزندانتان را بررسی کنید. شفیره ها ریز هستند و‌باید با دقت بررسی انجام شود. فصل حضور آنها معمولا از بهار تا پاییز میباشد.
حتما بین چین های پوست، پشت گوشها، کشاله های ران، زیر بغل و خطوط رویش مو و کف سر با دقت بازبینی شوند. اگر یک کنه پیدا کردید با دقت بررسی را ادامه دهید زیرا احتمال حضور تعداد بیشتر وجود دارد.

روش برداشتن کنه از روی پوست 

 

روش برداشتن کنه از روی پوست 
روش برداشتن کنه از روی پوست
از موچین یا پنس نوک تیز استفاده شود. در حین انجام کار دستکش استفاده کنید.
کنه را با پنس بگیرید تا جایی که ممکن است پنس به پوست نزدیک شود تا جایی که دهان کنه هم که داخل پوست هست گرفته شود. به تدریج و با سرعت ثابت کنه را بالا بکشید. چرخش و شکستی در کنه ایجاد نکنید زیرا ممکن است قسمت دهان جدا شود و در پوست باقی بماند.
اگر چه قسمت دهان، عفونت را ایجاد نمیکند.
عمل برداشتن کنه از روی پوست هر چه زودتر انجام شود و قبل از چسبیدن ۲۴ ساعته کنه به پوست باشد احتمال ایجاد آلودگی کمتر میشود.
فشردن کبریت داغ روی کنه، خفه کردن کنه با ژل پترولئوم یا گازولین یا استون یا … تاثیری ندارد و بر اساس باورهای غلط انجام می‌گیرد. گاهی اوقات انجام دادن این روش‌ها باعث‌ میشود کنه بیشتر روی پوست بماند و عفونت داخل بدن شود.
بنابراین بدن کنه را فشار ندهید و له نکنید زیرا مایع داخل کنه و دهانش میتواند حاوی موجودات عفونی باشد. زمانی که با روش گفته شده، کنه را از روی پوست برداشتید منطقه را با آب ‌‌و صابون و یا شوینده صد باکتری بشویید. فرد خارج کننده کنه هم باید دستهای خود را با آب و صابون بشوید.
کنه خارج‌شده برای بررسی نوع گونه، به آزمایشگاه داده میشود. همانطور که در بالا گفته شود احتمال ایجاد آلودگی ارتباط مستقیم با زمان چسبیدن کنه به پوست دارد.
با توجه به عکس، فرق کنه
Ixodes ticks
نرمال با کنه ای که به پوست چسبیده را میتوانید متوجه شوید.
"<yoastmark
فرق کنه نرمال و به پوست چسبیده
این مواد به عنوان دافع برای جلوگیری از ایجاد گاز کنه پیشنهاد میشوند:
DEET
N,N-diethyl-meta-toluamide
همان د-د- ت که گفته میشود
 Picaridin
Oil of Lemon Eucalyptus
روغن لیمو اکالیپتوس
 permethrin
پرمترین
پرمترین یک ماده کشنده کنه می باشد که میتواند روی لباس هم مالیده شود و هم زمان با اسپری های دافع حشرات استفاده شود. استفاده از این دافعهای اسپری شکل برای بزرگسالان مشکلی ایجاد نمیکند ولی گاهی اوقات برای کودکان ایجاد مسمومیت میکند.
توصیه میشود که کودکان در معرض محصولاتی که بیشتر از ۱۰% DEET دارند قرار نگیرند زیرا مواردی از مسمومیت عصبی دیده شده است.
محصولات حاوی DEET نباید به دست کودکان مالیده شوند. محصولات DEET در غلظت ۵ تا ۱۰۰ درصد به صورت اسپری، کرم، لوسیون و محلول و … قابل دسترس هستند.
در بیشتر موارد غلظت ۳۵%-۱۰% کافی میباشند. درجه محافظت رابطه مستقیم با درصد DEET دارد. هر چه درصد بالاتر می‌رود طول زمان محافظت بیشتر میشود. یک نوع فرمولاسیون آهسته رهش لیپوسفر از DEET با درصد ۱۰%-۶.۵%. با ماندگاری ۲ تا ۴ ساعت می‌تواند جایگزین درصدهای بالای DEET شود.

احتیاطهای لازم در زمان مصرف DEET:

– میزان کمی از محصول را روی پوست یا لباس استفاده کنید.
– از تماس با غشا مخاطی و زخمهای باز و پوست تحریک شده حذر کنید.
– مناطق مشکوک و درمان شده بلافاصله پس از برگشت به داخل خانه با آب و صابون شستشو داده شود.
مصرف آنتی بیوتیک جهت پیشگیری معمولا توصیه نمیشود مگر در موارد خاص
چنانچه روی بدن حیوان خانگی، کنه مشاهده شد بلافاصله باید جدا شود.
کنه روی بدن حیوانات
کنه روی بدن حیوانات
منبع: medscape
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نوزده − 17 =